Railway Stations: రైల్వే స్టేషన్లలోని PCO బూత్లు ఒకప్పుడు ప్రయాణికులకు అత్యంత అవసరమైనవి. రైలు బయలుదేరడం, రావడం లేదా ఇతర ముఖ్యమైన సమాచారం గురించి తెలుసుకోవడానికి ప్రజలు పొడవైన క్యూలలో నిలబడి ఫోన్ చేసేవారు. మొబైల్ ఫోన్ల రాకతో ఈ బూత్ల అవసరం దాదాపుగా లేకుండా పోయింది, అవి ఇప్పుడు స్టేషన్ ప్రాంగణాల నుండి కనుమరుగయ్యాయి.
రైల్వే స్టేషన్లలో నాణెం వేసి తూకం వేసే యంత్రాలు ఒకప్పుడు ప్రయాణికులకు బాగా నచ్చేవి. తూకంతో పాటు, ఆ యంత్రాలు సందేశం ఉన్న టిక్కెట్లను కూడా ఇచ్చేవి. ఈ డిజిటల్ యుగంలో వాటి సంఖ్య క్రమంగా తగ్గిపోయింది. ఈ యంత్రాలు ఇప్పటికీ కొన్ని స్టేషన్లలో కనిపిస్తాయి. కానీ ఒకప్పుడు ఉన్నంత ప్రజాదరణ ఇప్పుడు వాటికి లేదు.
డిజిటలైజేషన్కు ముందు రైలు రిజర్వేషన్ చార్టులను కార్బన్ కాపీలు, కాగితంపై తయారు చేసేవారు. ప్లాట్ఫారమ్లపై, కోచ్ల బయట అతికించిన ఈ చార్టులలో ప్రయాణికులు తమ పేర్లు, సీటు నంబర్లను చూసుకునేవారు. ఇప్పుడు ప్రజలు మొబైల్ యాప్లలో తమ సీటు నంబర్లను నిర్ధారించుకుంటున్నారు. దీనివల్ల వీటి అవసరం చాలా వరకు తగ్గిపోయింది.
ఒకప్పుడు ప్రయాణికులు సమయం చూసుకోవడానికి రైల్వే స్టేషన్లలోని పెద్ద, గుండ్రని అనలాగ్ గడియారాలే అత్యంత నమ్మకమైన మార్గంగా ఉండేవి. ప్రజలు రైలు సమయాలను చూసుకోవడానికి ప్లాట్ఫారమ్ వైపు ఒక్కసారి చూస్తే చాలు. ఇప్పుడు వాటి స్థానంలో డిజిటల్ డిస్ప్లేలు, ఎలక్ట్రానిక్ గడియారాలు వచ్చాయి. క్రమంగా పాత గడియారాలు కనుమరుగవుతున్నాయి.
రైల్వే స్టేషన్లలోని టెలిగ్రామ్ బుకింగ్ కౌంటర్లు ఒకప్పుడు సుదూర ప్రాంతాలకు ముఖ్యమైన సందేశాలను పంపడానికి ఒక వేగవంతమైన మార్గంగా ఉండేవి. అనారోగ్యం లేదా ఇతర ముఖ్యమైన విషయాల గురించిన సమాచారాన్ని టెలిగ్రామ్ ద్వారా పంపేవారు. 2013లో టెలిగ్రామ్ సేవ నిలిచిపోవడంతో రైల్వే స్టేషన్లలో ఈ కౌంటర్లు కూడా గతకాలపు విషయంగా మారిపోయాయి.
ఆధునిక సిగ్నలింగ్ వ్యవస్థలు రాకముందు రైల్వే ఉద్యోగులు రాత్రిపూట చేతితో పట్టుకునే ఎరుపు, ఆకుపచ్చ, పసుపు దీపాలను ఉపయోగించి రైళ్లకు సంకేతాలు ఇచ్చేవారు. ఎలక్ట్రానిక్ సిగ్నలింగ్, ఇంటర్లాకింగ్, ఆటోమేటెడ్ టెక్నాలజీ రాకతో ఇప్పుడు చేతితో పట్టుకునే సిగ్నల్ దీపాలు అరుదైపోయాయి.