ఒక దట్టమైన అడవిలో పెద్ద మర్రిచెట్టు ఉండేది. ఆ చెట్టు చుట్టూ ఎన్నో రకాల పక్షులు, జంతువులు నివసించేవి. ఆ మర్రిచెట్టులోని ఒక బలమైన కొమ్మపై రెండు పిచ్చుకలు ఎంతో ప్రేమగా ఒక అందమైన గూడు కట్టుకుని జీవించేవి. ఆడ పిచ్చుక త్వరలో తల్లి కాబోతుండటంతో ఎంతో సంతోషంగా ఉండేది. కొద్దిరోజులకు అది కొన్ని గుడ్లు పెట్టింది. ఆ గుడ్లను ఎంతో జాగ్రత్తగా చూసుకుంటూ గూటి దగ్గరే ఉండేది. మగ పిచ్చుక మాత్రం ప్రతిరోజూ ఆహారం కోసం అడవిలోకి వెళ్లి, సాయంత్రానికి తిరిగి వచ్చేది. ‘మన పిల్లలు గుడ్ల నుంచి బయటకు వచ్చిన తర్వాత వాళ్లతో కలిసి ఎంతో ఆనందంగా జీవించాలి’ అని ఆ రెండు పిచ్చుకలు ఎన్నో కలలు కనేవి.
అదే అడవిలో ఒక పెద్ద ఏనుగు ఉండేది. దానికి తన బలం మీద చాలా గర్వం. కొన్నిసార్లు కోపం వచ్చినప్పుడు చెట్ల కొమ్మలను విరగ్గొట్టడం, చిన్న జంతువులను భయపెట్టడం చేసేది. ఒక మండుటెండల మధ్యాహ్నం ఆ ఏనుగుకు చాలా వేడిగా అనిపించింది. నీడ కోసం అది ఆ మర్రిచెట్టు కిందకు వచ్చింది. అక్కడ చల్లని నీడలో కొద్దిసేపు నిలబడ్డ ఏనుగుకు ఏదో కారణంతో కోపం వచ్చింది. తన తొండంతో మర్రిచెట్టులోని ఒక కొమ్మను పట్టుకుని బలంగా లాగింది. ఫెళ్… ఫెళ్… అంటూ ఆ కొమ్మ విరిగిపోయింది. ఆ కొమ్మపైనే పిచ్చుక గూడు ఉంది. కొమ్మ విరగడంతో గూడు గాలిలో ఎగిరి కిందపడిపోయింది. గూటిలో ఉన్న గుడ్లన్నీ నేలపై పడి పగిలిపోయాయి. ‘అయ్యో! నా గుడ్లు… నా పిల్లలు!’ అంటూ ఆడ పిచ్చుక గుండెలు పగిలేలా ఏడ్చింది. ఏనుగు మాత్రం తనకు జరిగిన విషయం ఏమీ పట్టనట్టుగా అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది.
కొంతసేపటికి ఆహారం తీసుకుని మగ పిచ్చుక తిరిగి వచ్చింది. గూడు కనిపించకపోవడంతో ఆశ్చర్యపోయింది. ‘ఏమైంది? మన గూడు ఎక్కడుంది?’ అని అడిగింది. ఆడ పిచ్చుక కన్నీళ్లతో జరిగినదంతా చెప్పింది. ‘ఆ ఏనుగు మన గూడును ధ్వంసం చేసింది. మన పిల్లలుగా మారాల్సిన గుడ్లన్నీ పగిలిపోయాయి’ అంటూ బోరున విలపించింది. మగ పిచ్చుక కూడా ఎంతో బాధపడింది. ‘మనకు జరిగిన నష్టం తిరిగి రాదు. కానీ ఆ ఏనుగు ఇంకెవరికి ఇలాంటి అన్యాయం చేయకుండా దానికి గుణపాఠం చెప్పాలి’ అని ఆడ పిచ్చుక అంది. గ పిచ్చుక మాత్రం ‘అది చాలా పెద్దది, చాలా బలమైనది. మనలాంటి చిన్న పక్షులు దానితో ఎలా పోరాడగలం?’ అని ఆలోచించింది.
అంతలో పిచ్చుకకు స్నేహితుడైన కొంగ అక్కడికి వచ్చింది. పిచ్చుక ఏడుస్తున్నది చూసి ‘మిత్రమా! ఎందుకు ఇంత బాధపడుతున్నావు?’ అని అడిగింది. పిచ్చుక జరిగినదంతా చెప్పింది. ‘నాకు జరిగిన అన్యాయానికి న్యాయం కావాలి. ఆ ఏనుగుకు బుద్ధి చెప్పడానికి నువ్వు నాకు సహాయం చేయాలి’ అని కోరింది. కొంగ కాసేపు ఆలోచించి ‘ఏనుగు మనకంటే ఎన్నో రెట్లు బలమైనది. దానితో నేరుగా పోరాడటం మంచిది కాదు. కానీ బలాన్ని ఎదుర్కోవడానికి ఎప్పుడూ బలం అవసరం లేదు. తెలివి, ఐకమత్యం ఉంటే బలవంతుడిని కూడా ఓడించవచ్చు’ అని చెప్పింది. కొంగకు ఒక ఈగతో స్నేహం ఉంది. వెంటనే ఈగను పిలిచారు. పిచ్చుకకు జరిగిన అన్యాయం విన్న ఈగ కూడా సహాయం చేయడానికి సిద్ధమైంది. ‘నాకు కప్పతో మంచి స్నేహం ఉంది. మనం దాని సలహా కూడా తీసుకుందాం’ అని ఈగ చెప్పింది. అందరూ కలిసి కప్ప దగ్గరకు వెళ్లి జరిగిన విషయాన్ని వివరించారు. కప్ప ప్రశాంతంగా మొత్తం విషయం విన్నది. ‘మనమంతా కలిసి పనిచేస్తే ఆ ఏనుగు ఎంత బలమైనదైనా మనల్ని ఏమీ చేయలేదు. దాని బలహీనతను మనం ఉపయోగించుకోవాలి’ అని చెప్పింది.
కప్ప తన పథకాన్ని వివరించింది. మధ్యాహ్నం సమయంలో ఏనుగు ఎండకు అలసిపోయి ఉంటుంది. అప్పుడు ఈగ దాని చెవుల దగ్గర తిరుగుతూ గట్టిగా మోగాలి. ఆ శబ్దంతో ఏనుగు అసహనానికి గురై కళ్లను మూసుకుంటుంది. ఆ సమయంలో కొంగ దాని కళ్లపై దాడి చేస్తుంది. దాంతో ఏనుగుకు చూపు కనిపించదు. చూపు లేకపోవడంతో ఏనుగుకు దాహం వేస్తుంది. అది నీటి కోసం వెతుకుతుంది. నేను ఒక బురదగుంట దగ్గరికి వెళ్లి అక్కడ కప్పలు అరుస్తున్నట్టు శబ్దం చేస్తాను. నీరు ఉందని భావించిన ఏనుగు ఆ శబ్దం వైపు వస్తుంది. అక్కడ ఉన్నది నీరు కాదు… లోతైన బురదగుంట. అందులోకి దిగిన ఏనుగు క్రమంగా బురదలో కూరుకుపోతుంది. అందరూ ఆ పథకాన్ని విని అంగీకరించారు. మరుసటి రోజు మధ్యాహ్నం అందరూ తమ తమ స్థానాలకు వెళ్లారు.
ముందుగా ఈగ ఏనుగు దగ్గరకు వెళ్లింది. గుయ్య్… గుయ్య్… అంటూ దాని చెవుల చుట్టూ తిరగసాగింది. ఏనుగు ఆ శబ్దానికి చిరాకు పడింది. ఈగను తరిమేందుకు ప్రయత్నించింది. చివరకు కళ్లను మూసుకుంది. అదే సరైన సమయం అని భావించిన కొంగ వేగంగా దాని కళ్లపై దాడి చేసింది. ఏనుగు భయంతో అరుస్తూ అటూ ఇటూ పరుగెత్తింది. ‘నాకు ఏమీ కనిపించడం లేదు! నాకు చాలా దాహంగా ఉంది. ఎక్కడైనా నీరు ఉంటే బాగుండేది’ అని బాధపడింది. అదే సమయంలో కప్ప బురదగుంట దగ్గర నుంచి గట్టిగా అరవడం ప్రారంభించింది. బెక్… బెక్… బెక్… ఆ శబ్దం విన్న ఏనుగు ‘అక్కడ నీరు ఉన్నట్టుంది’ అనుకుని ఆ దిశగా వెళ్లింది. నీరు అనుకుని బురదగుంటలోకి అడుగుపెట్టింది. కానీ అది లోతైన బురద కావడంతో ఏనుగు క్రమంగా అందులో కూరుకుపోయింది. ఎంత ప్రయత్నించినా బయటకు రాలేకపోయింది. అప్పుడు తన చేసిన తప్పు ఏనుగుకు అర్థమైంది. నా బలాన్ని చూసుకుని నేను ఎన్నో చిన్న జంతువులను బాధపెట్టాను. కానీ చిన్నవాళ్లు కలిసికట్టుగా పనిచేస్తే నా బలం కూడా పనికిరాదని ఇప్పుడు తెలిసింది” అని అది బాధపడింది.
తన స్నేహితుల తెలివితేటలు, ఐకమత్యం వల్లే ఏనుగుకు గుణపాఠం చెప్పగలిగిన పిచ్చుక ఎంతో సంతోషించింది. కొంగ, ఈగ, కప్పలకు కృతజ్ఞతలు తెలిపింది. ‘మీరు నాకు ఇచ్చిన సహాయం నేను ఎప్పటికీ మర్చిపోను. మనం చిన్నవాళ్లమే అయినా మనలో ఐకమత్యం, తెలివి ఉంటే ఎలాంటి సమస్యనైనా ఎదుర్కోగలం’ అని చెప్పింది. అప్పటి నుంచి అడవిలోని జంతువులు కూడా ఒకరికి ఒకరు సహాయం చేసుకుంటూ ఐకమత్యంగా జీవించసాగాయి.
నీతి
ఏనుగు పిచ్చుక కంటే ఎన్నో రెట్లు పెద్దది, బలమైనది. తన శారీరక బలాన్ని చూసుకుని పిచ్చుక గూడును ధ్వంసం చేసింది. పిచ్చుకకు ఏనుగుతో నేరుగా పోరాడే శక్తి లేదు. కానీ పిచ్చుక తన బాధలో కుంగిపోకుండా స్నేహితుల సహాయం తీసుకుంది. కొంగ, ఈగ, కప్ప కలిసి తమ తమ తెలివిని ఉపయోగించి ఒక పథకం రూపొందించాయి. ఈ కథలో ప్రతి ఒక్కరి సహాయం ముఖ్యమైనదే. ఈగ తన శక్తికి తగ్గ పని చేసింది, కొంగ తన వంతు సహాయం చేసింది, కప్ప తన తెలివితో పథకాన్ని రూపొందించింది. చిన్నవాళ్లమని ఎవరినీ తక్కువగా అంచనా వేయకూడదు. అందరూ కలిసి పనిచేస్తే పెద్ద సమస్యలను కూడా పరిష్కరించవచ్చు.
అలాగే, అహంకారం మరియు విచక్షణ లేకుండా ప్రవర్తించడం చివరకు మనకే నష్టం కలిగిస్తుంది. ఏనుగు తన బలాన్ని చూసుకుని ఇతరులను ఇబ్బంది పెట్టింది. కానీ చిన్న పిచ్చుకను బలహీనంగా భావించడం వల్ల చివరకు ఇబ్బందుల్లో పడింది. అయితే ఈ కథను ‘ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలి’ అనే అర్థంలో కాకుండా, అన్యాయం జరిగినప్పుడు తెలివిగా, ఐకమత్యంగా సమస్యను ఎదుర్కోవాలి అనే సందేశంగా అర్థం చేసుకోవడం మంచిది. శారీరక బలం కంటే బుద్ధిబలం గొప్పది. ఐకమత్యంగా, ఆలోచనతో పనిచేస్తే ఎంతటి కష్టాన్నైనా ఎదుర్కోవచ్చు. ఇతరులను బలహీనులుగా భావించి అన్యాయం చేయకూడదు; చేసిన అన్యాయానికి ఏదో ఒక రూపంలో ఫలితం ఎదురవుతుంది.