దక్షిణ భారతంలో ‘పురం’ ముగిసే పేర్లు ఎక్కువగా కనిపిస్తాయి. ఉత్తర భారతంలో ‘పూర్’ తో ముగుస్తాయి. ఇది భాషా పరిణామం, సంస్కృత వ్యాకరణం, ప్రాంతీయ భాషల ప్రభావం వల్ల వచ్చిన తేడా. ఇది ఒకే మూలం నుంచి వచ్చినదే. సంస్కృత పదం “పుర” (pura). దీని అర్థం “నగరం”, “కోట”, “బలమైన కోట” లేదా “నివాస స్థలం”. సంస్కృతంలో “పుర” అనేది న్యూటర్ లింగ పదం. సంస్కృత వ్యాకరణం ప్రకారం, న్యూటర్ నామవాచకాలు సాధారణంగా “అం” తో ముగుస్తాయి. అందుకే పుర + అం = పురం అవుతుంది. నగరం (nagaram), స్థానం (sthanam), పురం (puram) వంటివి స్థలనామాలకు ఉపయోగపడతాయి. ఈ తేడా భారతదేశ భాషా వైవిధ్యం, సంస్కృత ప్రభావం, ప్రాంతీయ భాషా పరిణామాలను చూపిస్తుంది. ఇది వేల సంవత్సరాల చరిత్ర, సంస్కృతి, భాషా మార్పుల ఫలితం.
ఉత్తర భారతదేశంలో ‘పూర్’ ఎందుకు?
ఉత్తర భారత భాషలు (హిందీ, ఉర్దూ, పంజాబీ, రాజస్థానీ మొ.) ఇండో-ఆర్యన్ భాషలు. ఇవి సంస్కృత నుంచి వచ్చినవి. కాలక్రమేణా, భాషా పరిణామంలో “పురం” అనే పదం సరళీకరణ చెంది “పూర్” లేదా “పుర”గా మారింది. జైపూర్, కాన్పూర్, నాగపూర్, జోధ్పూర్, రాంపూర్, ఉదయ్పూర్. ఇక్కడ “పూర్” అనేది సంస్కృత “పుర” సరళ రూపం. రాజులు, రాజవంశాలు తమ పేరుతో కలిపి నగరాలకు ఇలా పేరు పెట్టేవారు (ఉదా: జై సింగ్ → జైపూర్).
Also Read:D/O Prasad Rao Kanabadutaledu Review: డాటర్ ఆఫ్ ప్రసాద్ రావు రివ్యూ:
దక్షిణ భారతదేశంలో ‘పురం’ ఎందుకు?
దక్షిణ భారత భాషలు (తమిళం, తెలుగు, కన్నడం, మలయాళం) డ్రవిడియన్ భాషలు. ఈ భాషలు సంస్కృత ప్రభావం ఎక్కువగా పొందినా, సంస్కృత పదాలను తమ వ్యాకరణం, ఉచ్చారణ ప్రకారం మార్చుకున్నాయి. సంస్కృత “పురం”ను దక్షిణ భాషల్లో అలాగే ఉంచారు “పురం” గా. ఇది సంస్కృత న్యూటర్ రూపాన్ని భద్రపరిచిన ఫలితం. ఉదాహరణలు: తిరువనంతపురం , కాంచీపురం , రామేశ్వరం, మలప్పురం, విలుప్పురం.