చుట్టూ ఉన్న సామాజిక గందరగోళాన్ని చూసి తట్టుకోలేక, చాలామంది యువకులు తమను తాము ‘బొద్దింకలు’గా పోల్చుకుంటున్నారు. కష్టాలను ఎదుర్కొనే మొండితనాన్ని చాటడానికి ఈ పదాన్ని వాడుతున్నామని వారు అనుకోవచ్చు.. కానీ దీని వెనుక ఒక మానసిక విషం దాగి ఉంది. ఇదొక తీవ్రమైన హెచ్చరిక. మిమ్మల్ని మీరు ఒక కీటకంగా భావించుకుంటే, చీకట్లోనే బతకడానికి మిమ్మల్ని మీరే శపించుకున్నట్లవుతుంది.
తమను తాము బొద్దింకలతో పోల్చుకోవడం వినయం అనిపించుకోదు, అది ఆత్మహత్యాసదృశ్యం. కేవలం ఎలాగోలా బతికేయడం మాత్రమే మానవ జీవిత పరమార్థం కాకూడదు. బొద్దింకలు చీకట్లోనే బతుకుతాయి. మిగిలిపోయిన వ్యర్థాలను తింటాయి. వెలుతురును చూడగానే భయంతో పారిపోతాయి. అవి కేవలం పరిస్థితులకు లోబడి ప్రాణాలు దాచుకుంటాయి.
ఈ విధమైన గుర్తింపును అలవర్చుకోవడం అంటే మిమ్మల్ని మీరు మానసికంగా తగ్గించుకోవడమే. అంటే, మీరు కష్టాలను ఎదిరించడానికి కాకుండా, కేవలం బాధలను భరించడానికే పుట్టారని ఒప్పుకున్నట్లు అవుతుంది. ఇది మీలోని దైవిక సామర్థ్యాన్ని బలిపెట్టి, మధ్యస్థమైన సాధారణ జీవితానికే పరిమితం చేస్తుంది. మనం ఈ హీనమైన భావజాలాన్ని తక్షణమే తిరస్కరించి, ఒక ఉన్నతమైన ఆదర్శాన్ని అందుకోవాలి.
అదే ‘హనుమాన్ మనస్తత్వం’. మన సంస్కృతిలో హనుమంతుడు అపరిమితమైన శక్తికి, అచంచలమైన నిష్ఠకు, సంపూర్ణ ఏకాగ్రతకు నిలువెత్తు రూపం. ఆయన కథలో ఒక గొప్ప సత్యం ఉంది. హనుమంతుడు తనకున్న అపారమైన శక్తులను తానే మర్చిపోయాడు.
కానీ తన ఉన్నతమైన కర్తవ్యాన్ని ఇతరులు గుర్తుచేసినప్పుడు, ఆయన సముద్రాలనే దాటగల తన నిజమైన సామర్థ్యాన్ని తెలుసుకున్నాడు. ఆ శక్తి ఒకసారి మేల్కొన్న తర్వాత, ఏదీ ఆయనను ఆపలేకపోయింది. నేటి తరంలో లోపిస్తున్నది కచ్చితంగా ఈ అచంచలమైన ఏకాగ్రతే. చుట్టూ ఎంతటి ప్రతికూలతలు, నైతిక పతనం, గందరగోళం ఉన్నప్పటికీ మన దృష్టి మారకూడదు.
మనం కీటకాల్లా ఆలోచిస్తే చిన్న కష్టానికే భయంతో చెల్లాచెదురైపోతాం. కానీ హనుమంతుడిని ఆదర్శంగా తీసుకుంటే, బయట ఎన్ని తుఫానులు వచ్చినా మన అంతర్గత స్థిరత్వాన్ని ఏదీ కదిలించలేదని గ్రహిస్తాం. హనుమంతుడు దారిలో ఎదురైన అడ్డంకులతో వాదించి సమయం వృథా చేయలేదు. వాటిపై నుంచి ఎగిరిపోయాడు. కొండలు అడ్డువస్తే వాటిని తన భుజాలపై మోసుకెళ్లాడు.నిజమైన వినయం అంటే మనల్ని మనం తక్కువ చేసుకోవడం, చేతకానివారిలా ముడుచుకుపోవడం కాదు.
కొండలను కూడా కదిలించగల అపారమైన శక్తి ఉండి కూడా, అహంకారం లేకుండా కేవలం మన కర్తవ్యంపైనే దృష్టి పెట్టడం నిజమైన వినయం. చుట్టూ ఉన్న వాతావరణం ఎంత నిరుత్సాహపరిచినా, మీ దృష్టి ఎప్పుడూ మీ ఉన్నత ఆశయాలు, విలువలపైనే స్థిరంగా ఉండాలి. ఈ మార్పు రావాలంటే మనం మొదట మన ఆలోచనా విధానాన్ని మార్చుకోవాలి. మొదటగా, మిమ్మల్ని మీరు తక్కువ చేసే పదాలను, మీ ఆత్మగౌరవాన్ని దెబ్బతీసే హాస్యాలను పూర్తిగా పక్కనపెట్టండి.
రెండోది, సమాజానికి భయపడి మీలోని ప్రతిభను చీకట్లోనే దాచకండి, బయటకు రండి. చివరగా, మీ జీవితానికి ఒక ఉన్నతమైన ఆశయాన్ని నిర్దేశించుకుని ముందుకు సాగండి. ఇప్పుడు మన ముందు రెండు మార్గాలు ఉన్నాయి. పరిస్థితులు అనుకూలించనప్పుడల్లా భయపడి పారిపోతూ మట్టిలోనే మిగిలిపోదామా? లేదా మన ఏకాగ్రతను నిలిపి, మనలోని సందేహాలనే సముద్రాలను దాటుతూ గొప్పతనం వైపు దూకుదామా? మీ చుట్టూ ఎంత చెడు జరిగినా.. ఆకాశం వైపు చూడండి.. మీ లక్ష్యాన్ని స్థిరంగా ఉంచండి.. హనుమంతుడిలా జీవించండి!
మనం మాట్లాడే భాషే మన రేపటి వాస్తవికతను నిర్దేశిస్తుంది. నేటి యువతలో పెరుగుతున్న ‘బొద్దింక మనస్తత్వం’పై ఒక హెచ్చరిక.. మనల్ని మనం ఎలా వర్ణించుకుంటామో, ఆ మాటలే మన భవిష్యత్తుకు పునాదిరాళ్లు అవుతాయి. కానీ దురదృష్టవశాత్తూ, నేటి ఆధునిక సంభాషణలలో తీవ్ర నిరాశావాదంతో కూడిన స్వయం-నింద (సెల్ఫ్-డెప్రికేషన్) ఒక ప్రమాదకరమైన ధోరణిగా మారుతోంది.
– రంగరాజన్, చిల్కూరు